Toys for boys

Vorige week gaf ik een lezing voor tweehonderd cameraverkopers. Of ik iets over privacy kon vertellen. 'Maar ik weet niks van privacy', sputterde ik tegen. 'Vertel dan maar gewoon wat leuks over camera’s'. Ik heb ze verteld over hypes. Meestal begint een hype met een uitvinding die wordt gekocht door een groepje early adopters. Dat soort mensen is gek op nieuwe vindingen en hun enthousiasme leidt er soms toe dat iedereen die uitvinding wil hebben. Iedereen koopt een camera en al snel zit je op de piek van de overspannen verwachtingen. Een hype.

Teleurstelling
Dan blijkt ineens dat die camera's helemaal niet zo wonderbaarlijk goed werken. En dan komt het dal van de teleurstelling. Engeland zit momenteel in dat dal – iedereen vraagt zich af waarom ze veertien miljoen camera's hebben opgehangen, terwijl er niemand is om de beelden te bekijken.

Maar er is hoop: na het dal van de teleurstelling komt de verlichting. Je komt er als samenleving achter hoe je camera's moet inzetten om er echt wat aan te hebben. En dan kom je op het plateau van productiviteit.

Allemaal mannen
'We zitten nu op de top van de overspannen verwachtingen', hield ik mijn gehoor voor. 'Camera's zijn toys for boys. Kijk maar eens om u heen: allemaal mannen. Als ik hier over vijf jaar weer een verhaal mag houden, hoop ik dat de zaal voor de helft vol zit met vrouwen. Dan zijn we op het plateau van productiviteit beland.'

Er werd wat ongemakkelijk op stoelen geschoven, maar toen kwam er toch een donderend applaus. Ik hoop dat ik over vijf jaar weer wordt uitgenodigd.

(Dit is nummer twee in een serie wekelijkse columns die ik schrijf voor http://www.rpckennemerland.nl/)