Deze week is er een wetsvoorstel verschenen waarin Beatrix ons bij de gratie Gods enz. enz. enz. laat weten dat het volgens haar wenselijk is prostitutie wettelijk te reguleren. Dit om meer zicht te krijgen op de seksbranche en misstanden tegen te gaan. Voor alle duidelijkheid: ook ik ben tegen uitbuiting van kwetsbare vrouwen door gewetenloze mensenhandelaren.
Zo.
Dan kunnen we het wetsvoorstel nu even wat kritischer bekijken. "Prostitutie mag alleen worden aangeboden door prostituees die geregistreerd zijn als prostituee." Een klein zinnetje met grote gevolgen. Als dit wetsvoorstel het redt, moet je als zelfstandige prostituee dus naar het gemeentehuis met je identiteitsbewijs, je adres en een pasfoto. Deze gegevens komen in een landelijke database die toegankelijk is voor 'door de burgemeester aangewezen ambtenaren'. Zij kunnen woningen binnentreden – zonder toestemming van de bewoner – waar 'naar hun redelijk vermoeden' prostitutie plaatsvindt. Niet-geregistreerde prostituees kunnen zes maanden gevangenisstraf krijgen of een boete van € 7.400,-.
Dit soort beroepsregisters zijn heel zeldzaam en dat is niet voor niets. Ik heb er maar een paar kunnen vinden. De eerste was het landelijke 'BIG-register' voor apothekers, artsen en andere beroepen in de gezorgheidszorg. Met behulp van dat register kan je als patiënt bepalen of je bij een betrouwbare partij op de behandeltafel ligt. Uit recent onderzoek blijkt dat patiënten nauwelijks kunnen achterhalen of een arts uit zijn vak is gezet.
Dan heb je ook nog een register voor 'vaktherapeutische beroepen', waar dans-, drama-, muziek- en zelfs tuintherapeuten zich kunnen laten registreren. Het doel van dit register is een kwaliteitsgarantie: professionele therapeuten kunnen zich onderscheiden van de kwakzalvers. Registratie is niet verplicht omdat het systeem niet goed werkte en veel therapeuten zich niet wilden aanmelden.
Een derde voorbeeld zijn advocaten: die moeten zich sinds 2008 laten inschrijven in het Handelsregister. Ook geen daverend succes: de Orde van Advocaten raadde haar leden medio 2008 zelfs aan om te wachten, omdat er een kans was dat hun privé-adres openbaar zou worden. Stel dat je voor dat een client van je wordt veroordeeld en zijn vriendjes een dag later even bij je langskomen om uit te leggen hoe je de volgende keer je pleidooi moet houden.
Kortom: landelijke registraties voor beroepsgroepen doen niet waarvoor ze bedoeld waren. Het is wel grappig om te constateren dat prostituees kennelijk in dezelfde categorie vallen als apothekers, advocaten en artsen. Toch niet de minste beroepen. Minder grappig is het dat prostituees minder gehaaid zijn in het behartigen van hun belangen dan advocaten en artsen. Alleen daarom zou de overheid zich serieus afvragen of deze wet wel moet worden ingevoerd.
