De laatste paar weken merk ik dat het verschil tussen publiek en privaat cameratoezicht nu echt aan het vervagen is. Het College Bescherming Persoonsgegevens (http://www.cbpweb.nl/) heeft een brief aan de minister van Binnenlandse Zaken gestuurd waarin staat dat winkeliers - als dat nodig is voor de veiligheid - best hun camera's op de straat mogen richten.
Op het innovatiecongres veiligheid in Rotterdam van vorige week zag ik hetzelfde: steeds meer toepassingen waarbij camera's van particulieren door de overheid worden gebruikt om aan opsporing of toezicht te doen. Als de NS die camera's nou toch heeft hangen...
Daar zit natuurlijk ook wel wat in. Maar aan de andere kant zetten we dan wel de sluizen volledig open voor Britse toestanden: een camera op elke straathoek. En daar word ik niet blij van. Niet eens omdat het een aantasting van de privacy zou zijn (er is toch niet genoeg geld om die beelden allemaal op te nemen, laat staan te bekijken). Nee, ik vind het zonde van het geld.
En ik ben bang dat het juist averechts werkt op de veiligheid op straat. Want als mensen erop gaan rekenen dat er toch wel iemand zit mee te kijken, zullen ze zich minder snel verantwoordelijk voelen om zelf troep op te ruimen, een groepje hangjongeren aan te spreken of een te hard rijdende automobilist tot kalmte te manen.
Laten we niet in de valkuil van Engeland springen, maar netjes afspraken maken over de samenwerking tussen winkeliers en de overheid. Bespreek gewoon wat je eigenlijk wilt filmen en koop dan samen een setje camera's. Hang ze op, bekijk de beelden, vang de boeven (als die er echt blijken te zijn) en haal de camera's dan gewoon weer weg.
Simpel toch?
