Camera’s op het toilet

Het Amsterdamse GVB (metro, tram, bus) heeft een camera opgehangen in een wc-ruimte van een buslijn. De aanleiding waren vernielingen en teksten op de muur waarin een lijnmanager met de dood werd bedreigd. Het personeel was behoorlijk boos: ‘Je staat zo op YouTube met je broek open’.

Voyeurisme
Het personeel reageerde verontwaardigd op de actie van het bedrijf en enkele chauffeurs deden aangifte bij de politie. Ze vinden het een inbreuk op de privacy en spreken van ‘voyeurisme’. De camera zou op eigen initiatief door de lijnmanager zijn opgehangen, maar de woordvoerder zegt dat het GVB dit heeft gedaan. De lijnmanager is ter verantwoording geroepen bij de directie van het bedrijf en inmiddels is de camera verwijderd en zijn de beelden gewist.

Protocol cameratoezicht
Het GVB heeft een protocol cameratoezicht waarin staat dat een camera is toegestaan om personeel en eigendommen in bescherming te nemen. De privacy is volgens de woordvoerder niet in het geding omdat intieme lichaamsdelen niet te zien zijn, alleen het bovenlijf. Dat is een interessante redenering, maar wel onzinnig. Dat zou namelijk betekenen dat je camera’s mag ophangen als er maar geen intieme lichaamsdelen te zien zijn. Dus als de medewerkers in pyjama slapen en netjes onder de dekens de liefde bedrijven, mag het GVB een camera in de slaapkamer van haar personeel ophangen?

Proportionaliteit
Het Openbaar Ministerie heeft besloten een man te vervolgen die vrouwen in het toilet van zijn restaurant in Leiden filmde. De rechter die deze zaak moet behandelen heeft het niet makkelijk. Je hebt namelijk niet alleen recht op privacy, maar ook op vrijheid en veiligheid. Dat is geregeld in de Nederlandse Grondwet, het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens en het Verenigde Naties verdrag voor Burgerlijke en Politieke rechten. Dit soort grondrechten kennen geen rangorde: bij botsende grondrechten hebben de wetgever en de rechter het laatste woord.

Links
Onrust GVB personeel (video)
Restauranthouder vervolgd voor camera op toilet
Recht op privacy

Klassieke muziek jaagt jongeren weg

Op het Callunaplein in Dieren gaan de winkeliers tijdens winkeltijden klassieke muziek draaien om hangjongeren te weren van het plein. De maatregel heeft volgens de ondernemers op andere plekken goed gewerkt (filmpje).

Geen mosquito, maar Andre Rieu
Klassieke muziek om jongeren weg te jagen; het is weer eens wat anders. Op veel andere plekken kiest men in plaats van Andre Rieu of Bach voor de mosquito: een apparaat dat gemeen hoge tonen uitkraamt waar alleen jonge oren last van hebben. Maar onder het winkelende publiek bevinden zich ook kinderen. En die willen de ondernemers niet wegjagen. Staat opa net bij de Bart Smit een Lego-vliegtuig uit te kiezen, grijpt zijn kleinzoon ineens naar zijn oren en begint 'ie keihard te janken. Dat willen ze in Dieren natuurlijk niet hebben.

Overlastgevers houden niet van klassiek
Wat onderscheidt een 'gewone' jongere eigenlijk van een overlastgever? Kennelijk dat ze niet van klassieke muziek houden. In een ander experiment werden 'grote' successen geboekt met deze methode: het aantal berovingen daalde met een derde en het aantal voorvallen waarbij personeelsleden werden lastig gevallen daalde met een kwart. Achteraf bleek dat het aantal berovingen daalde van drie naar twee (dus 33%) en dat er dus wel wat op het 'succes' viel af te dingen, maar goed.

Mozart is niet genoeg
Het filmpje dat bij dit nieuwe experiment wordt getoond spreekt boekdelen. Want wat blijkt? De meeste jongeren die willen hangen, laten zich helemaal niet wegjagen door klassieke muziek. Ze kunnen hun Ipod best nog wat harder zetten. Of ze vinden klassieke muziek helemaal niet zo erg. Who the fuck is Mozart? Knappe vent die mij naar een andere plek jaagt met wat violen en een balletdanser in een maillot.

Hangen mag
Het meest interessant aan dit nieuwsitem vind ik dat de jongeren zelf helemaal niet het idee hebben dat ze overlast veroorzaken. Ze hangen gewoon wat rond in het winkelcentrum. In wetenschappelijke termen hebben we hier volgens mij dan ook te maken met een foute probleemanalyse. Laten we nou eens uitgaan van de aanname dat iedereen uit de buurt welkom is in het winkelcentrum. Dan moet je daarna bekijken waar iedereen behoefte aan heeft. En als dan blijkt dat de jeugd andere dingen leuk vindt dan de kooplustige volwassenen, dan moet je proberen daar een aanbod voor te ontwikkelen. Van wegjagen wordt niemand beter, helemaal niet als het niet werkt.